Moim ideałem jest facet, który słucha, by usłyszeć, a nie tylko po to, by odpowiedzieć. Złapie mnie za rękę podczas spaceru, po prostu dlatego, że poczuł taką potrzebę. Człowieka, który da mi przestrzeń do bycia sobą, ze wszystkimi moimi zaletami i małymi dziwactwami. Mężczyzny, który także ma wysoką inteligencję emocjonalną. Kogoś, kto stanie się moim największym fanem, a wspólna codzienność będzie dla niego przygodą, a nie rutyną, który zatrzyma się ze mną, żeby popatrzeć na zachód słońca, i nie uzna tego za stratę czasu. Chcę uniknąć faceta typu "Zosia Samosia", kóry wszystko wie najlepiej i nie liczy się z moim zdaniem lub który uważa, że okazywanie czułości to słabość.
