Trzeba przeżyć ból - by opisać cierpienie. . .
Trzeba dotknąć nieba - by rozkosz zapisać. . .
Trzeba stracić nadzieję - by cenić złudzenia. . .
Trzeba przeżyć wczoraj - by obudzić się dzisiaj. . .
Trzeba najpierw zgubić - żeby zacząć szukać. . .
Trzeba być samemu - by cenić we dwoje. . .
Trzeba zamknąć drzwi - żeby ktoś zapukał. . .
Trzeba się zapytać - by ktoś wskazał drogę. . .
Trzeba poznać brutalność - by docenić tkliwość. . .
Trzeba przestać bywać - by znów odczuć bycie. . .
Trzeba najpierw umrzeć - by rozpocząć życie. . .
„Przeznaczeniem kobiety jest być aniołem, pocieszycielem rodu ludzkiego", „niewiastą ulegać umiejącą", która ma „więcej rozsądku niż dowcipu", „pomocnicą, a nie zawalidrogą". Kobieta idealna jest zadbana, pracowita, pobożna, wierna, pełna miłości... :)
Jedynie miłość zdolna jest zespolić żywe istoty tak, by się nawzajem uzupełniały i rozwijały, gdyż tylko ona odwołuje się do tego, co w nich najgłębsze.
